باور کردن اینکه صبح یک روز پاییزی ۴۰۰ هزار نفر به بهانه سلامتی و دور هم بودن و نه چند جایزه مختصر! مسیری به طول ۷ کیلومتر رو قدم بزنند (و البته پر کنند) سخته ولی دیروز واقعا این اتفاق افتاد و من به چشم خودم دیدم.
عکس بالا از ابتدای جمعیت شرکت کننده در همایش پیاده روی خانواده که دیروز در قزوین برگزار شد گرفته شده. فقط برای اینکه تصور کنید ۷ کیلومتر انسان چقدره کافی بهتون بگم که دوستان دیگر عکاسم که در جره ثقیل های قبل از من بودند و در عکس دیده نمی شن هم عکس هایی مشابه عکس بالا از جمعیت گرفتند.  

ای کاش شما هم می تونستید اون بالا جای من باشید.
آدم ها چقدر عجیبن...
چقدر کوچیکن...

از خصوصیت منحصر به فرد این جمعیت میشه بسیار گفت و نشون داد. مثلا یکی از مهمترین ویژگی شون اینه که ناگهان و با سرعتی باور نکردنی پراکنده می شن. عکس آخر ۱ دقیقه بعد از تمام شدن مراسم* گرفته شده. خواهش می کنم از هماهنگی این صف ۷ کیلومتری با برگزار کنندگان ساده نگذرید!
ما چقدر با کلاسیم. نه؟

دیگه مطمئنم این اتفاقات فقط و فقط در ایران رخ می ده. به این فکر می کنم که اگه یک خارجی عکس های این همایش رو ببینه در مورد ما چه فکری می کنه؟

* منظور از مراسم، سخنرانی کوتاه چند تن از مسئولین، اجرای چند موسیقی کوتاه تلویزیونی و قرعه کشی تعداد کمی از جایزه های اصلی بود. جایگاه اجرا هم به قدری کوتاه بود که نفرات جلویی به زور می تونستند تماشا کنند!