
دشت قزوین از دیر باز محل تردد و مهاجرت گروه های انسانی بوده است و تاكنون بیش از دو هزار محوطه باستان شناختی در آن شناسایی شده است كه قدمت برخی از آنها به بیش از هشت هزار سال می رسد.


تپه زاغه در جنوب این دشت ، مُعّرف قدیم ترین دوران استقرار در این منطقه است .

اين تپه با وسعت حدود بیست هزار متر مربع در هشت كیلومتری شمال شرق دهستان " سگزآباد " از توابع شهرستان بویین زهرا قرار دارد . این تپه تقریباً گرد ، و رأس آن كمتر از یك متر از سطح زمین های اطراف بالاتر است. در بررسی های اولیه این تپه ، بقایای یكی از اولین اجتماعات كشاورزی به دست آمده كه تاریخ تقریبی استقرار در آن به اواخر هزاره ششم ق . م برمی گردد و بعد ازآن ، این محل به كلی متروك شد و اهالی آن به مكانی دیگر مهاجرت كردند. از سال 1349 حفاری های باستان شناسی توسط دانشگاه تهران در این مكان انجام شده است .







سفال هاي تاريخي به جا مانده در تپه زاغه

عكس پانوراما از تپه زاغه

نماهايي از رودخانه حاجی عرب در نزديكي تپه زاغه

