
با خودم می گفتم مسابقه پینگ پنگ ۵،۴ تا بچه که عکس گرفتن نداره.
مسابقه اول که شروع شد، قید عکاسی رو زدم. شدم یه تماشاچی. انقد کاراشون لذت بخش بود که یه بار دیگه هم رفتم.
جنگندگی از سر و روشون می بارید. همه اومده بودن تا به هر قیمت شده نبازن.
حالا دیگه مطمئنم که از دنیای بدون بچه ها می ترسم...
ای کاش می شد همشون ببرن...