هنوز هم روزهاي اولي رو كه وارد ايسنا شدم فراموش نمي كنم. تا مي گفتي عكاس هستي و قرار عكس خبري بگيري، صحبت از يك نفر مي شد. محمد خيرخواه. از همون موقع بود كه تمام تلاشم رو كردم تا مثل اون بشم. هر روز به وبلاگش سر مي زدم و تمام عكس هايي رو كه تو  UPI ازش كار مي شد مي ديدم. يادم وقتي سرگذشت زندگيش رو خوندم بقدري شكه شدم كه شب اصلا نتونستم بخوابم. محمد واسه من يك الگو و يك اسطوره است. يه نفر كه درست از جنس خودمونه و با جسارت و تلاش و لياقتش اين جايگاه عالي رو به دست آورده. خوشحالم كه گاهي عكس هام رو مي بينه و خيلي راحت نظراتش رو مي ده و كمكم مي كنه.

يه جايي خوندم كه - عكاسي چيزي نيست جز گامي براي رسيدن به چيزي والاتر- نمي دونم چرا ولي همش اين جمله منو ياد محمد خيرخواه عزيز ميندازه.

مصاحبه حسین علیجانی با محمد خیرخواه در روزنامه تابان

گزيده اي از مصاحبه :

- قيمت ارزان‌ترين و گران‌ترين عكس‌هايت؟!
ارزان‌ترينش سال 1381 بود. عكس گرفتم كه 70 تومان چاپش كردم و 80 تومان هفته‌نامه حديث قزوين به من پرداخت كرد. گران‌ترين هم همين امسال بود كه نيوزويك 1200 دلار بابت يك عكس پرداخت كرد.

- فكر مي‌كني تا كجا پيش بروي؟
تا جايي كه بگويند اين‌جا يعني آخر انسانيت.

- بهترين عكس سياسي كه تا به حال گرفتي؟!
مراسم تنفيذ رياست جمهوري احمدي‌نژاد بود.